خاقانی — قصاید
224 شعر
- شمارهٔ ۱ - در یکتاپرستی و ستایش حضرت خاتم الانبیاء
- شمارهٔ ۲ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۳ - در پند و اندرز و مدح پیامبر بزرگوار
- شمارهٔ ۴ - در حکمت و موعظه و مدح خاتم الانبیا (ص)
- شمارهٔ ۵ - در نعت پیغمبر اکرم صلیالله علیه و آله
- شمارهٔ ۶ - در پند و اندرز و معراج حضرت ختمی مرتبت
- شمارهٔ ۷ - در مباهات و نکوهش حسودان
- شمارهٔ ۸ - در شکایت از حبس و بند و مدح عظیم الروم عز الدوله قیصر
- شمارهٔ ۹ - این قصیدهٔ را ارتجالا در مدح شروان شاه منوچهر و صفت شکارگاه او و بنای بند باقلانی سروده است
- شمارهٔ ۱۰ - رشید الدین وطوط در مدح خاقانی قصیدهای مشتمل بر سی و یک بیت سرود و برای او فرستاد که اولش این است «ای سپهر قدر را خورشید و ماه وی سریر فضل را دستور و شاه» «افضل الدین بوالفضایل بحر فضل فیلسوف دین فزای کفرکاه» خاقانی در جواب وی گفته است
- شمارهٔ ۱۱ - در صفت عشق و مدح شیخ الاسلام ناصر الدین ابراهیم
- شمارهٔ ۱۲ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۳ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۴ - مطلع چهارم
- شمارهٔ ۱۵ - در ستایش ابوالمظفر جلال الدین شروان شاه
- شمارهٔ ۱۶ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۷ - این قصیدهٔ را منطق الطیر گویند مطلع اول در وصف صبح و مدح کعبه و مطلع ثانی در وصف بهار و مدح پیامبر بزرگوار
- شمارهٔ ۱۸ - مطلع دوم (منطق الطیر)
- شمارهٔ ۱۹ - در مدح خاقان اکبر شروان شاه منوچهربن فریدون و بستن سد باقلانی و التزام صبح در هر بیت
- شمارهٔ ۲۰ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۲۱ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۲۲ - مطلع چهارم
- شمارهٔ ۲۳ - سوگند نامه و مدح رضی الدین ابونصر نظام الملک وزیر شروان شاه
- شمارهٔ ۲۴ - در تحسر و تالم از مرگ کافی الدین عمربن عثمان عموی خود گوید
- شمارهٔ ۲۵ - در حسب حال و شکایت از استرداد ملکی که بوی داده بودند
- شمارهٔ ۲۶ - در شکایت از زندان
- شمارهٔ ۲۷ - در فقر و گوشه نشینی و گله از سفر
- شمارهٔ ۲۸ - در مدح عموی خود کافی الدین شروانی
- شمارهٔ ۲۹ - در مدح دستور اعظم مختار الدین
- شمارهٔ ۳۰ - وله ایضا
- شمارهٔ ۳۱ - در مدح خواجه همام الدین حاجب و یاد کردن از مرگ منوچهر
- شمارهٔ ۳۲ - در مدح صفوة الدین بانوی شروان شاه
- شمارهٔ ۳۳ - در مدح خاقان کبیر ابوالمظفر اخستان شروان شاه و ملکه
- شمارهٔ ۳۴ - در مدح صفوة الدین بانوی شروان شاه
- شمارهٔ ۳۵ - در بیاعتنایی به دنیا
- شمارهٔ ۳۶ - قصیده
- شمارهٔ ۳۷ - در مرثیهٔ سپهبد کیالواشیر
- شمارهٔ ۳۸ - در رثاء بهاء الدین احمد
- شمارهٔ ۳۹ - در ستایش صفوة الدین بانوی شروان شاه اخستان
- شمارهٔ ۴۰ - قصیده
- شمارهٔ ۴۱ - قصیده
- شمارهٔ ۴۲ - در تهنیت ولادت فرزند اخستان شاه
- شمارهٔ ۴۳ - تجدید مطلع
- شمارهٔ ۴۴ - دربارهٔ بیماری خود
- شمارهٔ ۴۵ - در ستایش عز الدوله
- شمارهٔ ۴۶ - در ستایش اتابک اعظم مظفر الدین قزل ارسلان عثمان بن ایلدگز
- شمارهٔ ۴۷ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۴۸ - قصیده
- شمارهٔ ۴۹ - قصیده
- شمارهٔ ۵۰ - در رثاء امام محمد بن یحیی و حادثهٔ حبس سنجر در فتنهٔ غز
- شمارهٔ ۵۱ - قصیده
- شمارهٔ ۵۲ - در رثاء زوجهٔ خود
- شمارهٔ ۵۳ - قصیده
- شمارهٔ ۵۴ - در ستایش رکن الدین محمد بن عبد الرحمن طغان یزک
- شمارهٔ ۵۵ - وقتی او را از رفتن به خراسان منع میکردند مشتاقانه این قصیدهٔ را سرود
- شمارهٔ ۵۶ - قصیده
- شمارهٔ ۵۷ - قصیده
- شمارهٔ ۵۸ - این قصیدهٔ را در جواب امام مجد الدین سروده و به مدح شاه اخستان پایان داده است
- شمارهٔ ۵۹ - در رثاء خانوادهٔ خود
- شمارهٔ ۶۰ - در شکایت از روزگار
- شمارهٔ ۶۱ - تجدید مطلع
- شمارهٔ ۶۲ - در ستایش منوچهر بن فریدون شروان شاه
- شمارهٔ ۶۳ - قصیده
- شمارهٔ ۶۴ - در ستایش ابو المظفر اخستان شروان شاه
- شمارهٔ ۶۵ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۶۶ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۶۷ - این قصیدهٔ را نهزة الارواح و نزهة الاشباح گویند و در کعبهٔ معظمه انشاء کرده مطلع اول صفت عشق و مقصد صدق کند و باز شرح منازل و مناسک راه کعبه دهد از بغداد تا مکه
- شمارهٔ ۶۸ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۶۹ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۷۰ - در ستایش مظفر الدین قزل ارسلان ایلدگز
- شمارهٔ ۷۱ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۷۲ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۷۳ - قصیده
- شمارهٔ ۷۴ - قصیده
- شمارهٔ ۷۵ - قصیده
- شمارهٔ ۷۶ - در شکایت از زندان
- شمارهٔ ۷۷ - در ستایش شروان شاه
- شمارهٔ ۷۸ - ایضا در مرثیهٔ خانوادهٔ خود
- شمارهٔ ۷۹ - در ستایش نصرة الدین ابوالمظفر اصفهبد لیالواشیر پادشاه مازندران
- شمارهٔ ۸۰ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۸۱ - این قصیدهٔ را حرز الحجاز خوانند در کعبهٔ علیا انشاء کرده و بر بالین مقدس پیغمبر اکرم صلوات الله علیه در یثرب به پایان آورده
- شمارهٔ ۸۲ - این قصیدهٔ به نام کنز الرکاز است و خاقانی آن را در ستایش پیغمبر اکرم و در جوار تربت مقدس آن حضرت سروده است
- شمارهٔ ۸۳ - قصیده
- شمارهٔ ۸۴ - در نکوهش و ملامت حسودان
- شمارهٔ ۸۵ - قصیده
- شمارهٔ ۸۶ - در رثاء امام شهاب الدین
- شمارهٔ ۸۷ - در رثاء امام شهاب الدین ابوالفضائل شروانی
- شمارهٔ ۸۸ - قصیده
- شمارهٔ ۸۹ - قصیده
- شمارهٔ ۹۰ - در ستایش اتابک منصور فرمانروای شماخی و ابوالمظفر شروان شاه
- شمارهٔ ۹۱ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۹۲ - این قصیدهٔ را در زمان کودکی در ستایش فخر الدین منوچهر بن فریدون شروان شاه سروده است
- شمارهٔ ۹۳ - در بیان عشق و گوشه نشینی و ستایش عصمة الدین خواهر منوچهر
- شمارهٔ ۹۴ - قصیده
- شمارهٔ ۹۵ - در رثاء امام ابو عمر و اسعد
- شمارهٔ ۹۶ - در بیماری فرزند و تاثر از درگذشت وی گوید
- شمارهٔ ۹۷ - در حکمت و اندرز
- شمارهٔ ۹۸ - خاقانی این قصیده را در مرثیهٔ فرزند خویش امیر رشید الدین سروده و آن را ترنم المصائب گویند.
- شمارهٔ ۹۹ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۰۰ - در ستایش ملک ارسلان مظفر
- شمارهٔ ۱۰۱ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۰۲ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۰۳ - مطلع چهارم
- شمارهٔ ۱۰۴ - مطلع پنجم
- شمارهٔ ۱۰۵ - قصیده
- شمارهٔ ۱۰۶ - در ستایش صفوه الدین بانوی شروان شاه
- شمارهٔ ۱۰۷ - در ستایش ملک الوزرا زین الدین دستور عراق
- شمارهٔ ۱۰۸ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۰۹ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۱۰ - در ستایش علاء الدین آتسزبن محمد خوارزم شاه
- شمارهٔ ۱۱۱ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۱۲ - در پند و اندرز و ستایش رکن الدین مفتی خوی و رکن الدین عالم ری و تاج الدین رازی ابن امین الدین
- شمارهٔ ۱۱۳ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۱۴ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۱۵ - در رثاء امام عز الدین ابوعمر و اسعد
- شمارهٔ ۱۱۶ - در ستایش ملک الرسا شمس الدین محمودبن علی
- شمارهٔ ۱۱۷ - این قصیدهٔ را مذکورة الاسحار خوانند و در کعبهٔ معظمه انشاد کرده و در وصف مناسک حج و تخلص به مدح ملک الوزرا جمال الدین اصفهانی نموده که تعمیر حرم کرده بود و خواص مکه این قصیدهٔ را به زر نوشتند
- شمارهٔ ۱۱۸ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۱۹ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۲۰ - مطلع چهارم
- شمارهٔ ۱۲۱ - در ستایش فخر الدین منوچهر شروان شاه به التزام لفظ «عید» در هر بیت
- شمارهٔ ۱۲۲ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۲۳ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۲۴ - مطلع چهارم
- شمارهٔ ۱۲۵ - این قصیدهٔ بر بدیهه در ساحل باکو به نزدیک آتش خودسوز در وصف شکار کردن خاقان اکبر منوچهر شروان شاه
- شمارهٔ ۱۲۶ - قصیدهٔ مرآت الصفا، در حکمت و تکمیل نفس
- شمارهٔ ۱۲۷ - در ستایش فخر الدین شروان شاه منوچهر
- شمارهٔ ۱۲۸ - در رثاء امام محمد بن یحیی خراسانی و خفه شدن او به دست غزان
- شمارهٔ ۱۲۹ - در ستایش سلطان غیاث الدین محمد بن محمود بن محمد بن ملک شاه سلجوقی
- شمارهٔ ۱۳۰ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۳۱ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۳۲ - در ستایش بهاء الدین محمد دبیر خوارزم شاه تکش بن ایل ارسلان
- شمارهٔ ۱۳۳ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۳۴ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۳۵ - در مرثیهٔ شیخ الاسلام عمدة الدین محمد بن اسعد طوسی نیشابوری شافعی معروف به حفده
- شمارهٔ ۱۳۶ - در رثاء خانوادهٔ خود
- شمارهٔ ۱۳۷ - در وصف خاک مقدسی که از بالین حضرت ختمی مرتبت آورده بود
- شمارهٔ ۱۳۸ - در مدح عصمت الدین خواهر منوچهر و شفیع آوردن برای اجازهٔ سفر
- شمارهٔ ۱۳۹ - در ستایش خراسان و آرزوی وصول به آن مدح صدر جهان محیی الدین
- شمارهٔ ۱۴۰ - در شکایت از روزگار
- شمارهٔ ۱۴۱ - باز هم در مرثیهٔ خانوادهٔ خویش
- شمارهٔ ۱۴۲ - در حماسه و نکوهش حسودان و سخنی در حکمت
- شمارهٔ ۱۴۳ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۴۴ - در موعظه و نصیحت و تخلص به ستایش بهاء الدین سعد بن احمد
- شمارهٔ ۱۴۵ - در مدح امام ناصر الدین ابراهیم
- شمارهٔ ۱۴۶ - در شکایت از روزگار و دوستان و ستایش تهمتن پهلوان
- شمارهٔ ۱۴۷ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۴۸ - در شکایت از روزگار و مدح پیغمبر بزرگوار و یاد از کعبهٔ معظمه
- شمارهٔ ۱۴۹ - هنگام حبس در عزلت و قناعت و تخلص به مدح خاتم انبیاء
- شمارهٔ ۱۵۰ - در شکایت و عزلت
- شمارهٔ ۱۵۱ - در دلتنگی و شکایت از روزگار و خوشدلی از گوشهگیری و قناعت
- شمارهٔ ۱۵۲ - در ستایش مظفر الدین قزل ارسلان ایلدگز
- شمارهٔ ۱۵۳ - در شکایت از روزگار و مردم
- شمارهٔ ۱۵۴ - در مرثیهٔ نصرةالدین ابوالمظفر اصفهبد کیالواشیر
- شمارهٔ ۱۵۵ - در شکایت و عزلت و تخلص به نعت پیامبر بزرگوار
- شمارهٔ ۱۵۶ - در شکایت از جهان و نعت خاتم پیغمبران
- شمارهٔ ۱۵۷ - در موعظه و گوشهگیری
- شمارهٔ ۱۵۸ - خاقانی درجواب ابوالفضایل احمد سیمگر گوید
- شمارهٔ ۱۵۹ - در ستایش جلال الدین ابوالفتح شروان شاه
- شمارهٔ ۱۶۰ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۶۱ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۶۲ - در مدح قاضی القضاة احمشاد
- شمارهٔ ۱۶۳ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۶۴ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۶۵ - در ستایش موفق الدین عبد الغفار
- شمارهٔ ۱۶۶ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۶۷ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۶۸ - هنگام عبور از مداین و دیدن طاق کسری
- شمارهٔ ۱۶۹ - در مدح ملک الوزراء زینالدین دستور عراق
- شمارهٔ ۱۷۰ - در مذمت مغرضان و حسودان
- شمارهٔ ۱۷۱ - در عزلت و قناعت و بیطمعی
- شمارهٔ ۱۷۲ - درستایش اصفهان
- شمارهٔ ۱۷۳ - در موعظه و تجرید و تخلص به مرگ عموی خود
- شمارهٔ ۱۷۴ - در تجرید و عزلت و قناعت و بیطمعی و شکایت از روزگار
- شمارهٔ ۱۷۵ - در مرثیهٔ قدوة الحکماء کافیالدین عم خویش
- شمارهٔ ۱۷۶ - در شکایت و عزلت و حبس و تخلص به نعت پیغمبر اکرم
- شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح شروان شاه منوچهر
- شمارهٔ ۱۷۸ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح ابوالمظفر شروان شاه
- شمارهٔ ۱۸۰ - در تغزل و شکایت
- شمارهٔ ۱۸۱ - در مدح پیغمبر اکرم (ص)
- شمارهٔ ۱۸۲ - در مدح پدر خویش علی نجار
- شمارهٔ ۱۸۳ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۸۴ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۸۵ - در عزلت و حکمت و موعظه و ریاضت و انتباه و ارشاد
- شمارهٔ ۱۸۶ - در تحقیق و وعظ و ذکر صفای صبح
- شمارهٔ ۱۸۷ - در عزلت و فقر و قناعت و تجرید
- شمارهٔ ۱۸۸ - در مدح عصمة الدین عمهٔ اخستان
- شمارهٔ ۱۸۹ - در مدح جلال الدین شروان شاه اخستان بن منوچهر
- شمارهٔ ۱۹۰ - در مدح ابوالفتح شروان شاه منوچهر
- شمارهٔ ۱۹۱ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۹۲ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۹۳ - در مدح ابو المظفر شروان شاه اخستان بن منوچهر
- شمارهٔ ۱۹۴ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۹۵ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۹۶ - در مدح خاقان اکبر منوچهر شروان شاه
- شمارهٔ ۱۹۷ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۹۸ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۹۹ - در مدح صفوة الدین بانو و بیان توفیق ادای حج او
- شمارهٔ ۲۰۰ - در تهنیت عید و مدح جلال الدین شروان شاه اخستانبن منوچهر
- شمارهٔ ۲۰۱ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۲۰۲ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۲۰۳ - این قصیدهٔ را تحفة الحرمین و تفاحة الثقلین خوانند در کعبهٔ معظمه انشاد کرده و پیش حظیرهٔ مقدس پیغمبر اکرم به عرض و اتمام آورده است
- شمارهٔ ۲۰۴ - مطلع دوم در وداع کعبه
- شمارهٔ ۲۰۵ - در حال بیماری به اشتیاق خراسان
- شمارهٔ ۲۰۶ - این مرثیه را از زبان قرة العین امیر رشید فرزند خود گوید
- شمارهٔ ۲۰۷ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۲۰۸ - در مدح غیاث الدین محمد مسعود ملکشاه
- شمارهٔ ۲۰۹ - در شکایت از زمان و مذمت اقران
- شمارهٔ ۲۱۰ - در مرثیهٔ قدوة الحکما کافی الدین عم خود
- شمارهٔ ۲۱۱ - در مدح فخر الدین ابوالفتح منوچهر شروانشاه
- شمارهٔ ۲۱۲ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۲۱۳ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۲۱۴ - مطلع چهارم
- شمارهٔ ۲۱۵ - در مدح ابوالمظفر جلال الدین شروانشاه اخستان
- شمارهٔ ۲۱۶ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۲۱۷ - در مذمت آب و هوای ری گوید
- شمارهٔ ۲۱۸ - در حکمت و قناعت و عزلت
- شمارهٔ ۲۱۹ - در مرثیهٔ وحید الدین شروانی
- شمارهٔ ۲۲۰ - امام مطلق نجم المله والدین ابوالفضایل احمد سیمگر در مدح خاقانی گفته بود
- شمارهٔ ۲۲۱ - در موعظه و حکمت و مرثیهٔ امام ناصر الدین ابراهیم
- شمارهٔ ۲۲۲ - در مدح ابوالمظفر جلال الدین شروان شاه اخستان
- شمارهٔ ۲۲۳ - در تهنیت عید و مدح خاقان کبیر ابوالمظفر اخستان بن منوچهر بن فریدون
- شمارهٔ ۲۲۴ - مطلع دوم