شمارهٔ ۲۲۲

غزلیات

عالم همه باطل غم عالم همه باطل
در جای چنین کوشش آدم همه باطل

این دیر همان کهنه بنایی است که در وی
شد تاج کی و سلطنت جم همه باطل

این عرصه همان دخمه‌زمین است که گرداند
دست کی و سرپنجه رستم همه باطل

با عیش و الم ساز که خواهد شدن آخر
فردا به تو نوروز و محرم همه باطل

غمگین مشو از سفره افلاک که کردند
بیش است اگر رزق تو گر کم همه باطل

قصاب ز دوران مشو آزرده که باشد
از آمده و رفته جز این دم همه باطل

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}