شمارهٔ ۲۳۳

غزلیات

تا خون خویش در ره جانانه ریختیم
آبی به پای آن بت فرزانه ریختیم

کردیم ظرف دیده لبالب ز خون دل
این باده را ز ظرف به پیمانه ریختیم

دادیم جای مهر تو را در زمین دل
تخمی به خاک این ده ویرانه ریختیم

اندوه و داغ و درد و غم و آتش فراق
کردیم جمع و در دل دیوانه ریختیم

قصاب آب اشک ندامت نداشت سود
چندان که پیش محرم و بیگانه ریختیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}