غزل شمارهٔ ۱۷۷

غزلیات

طره ات گر ز دلم صبر چنین خواهد برد
گریه‌ام شکوه زلف تو به چین خواهد برد

صاف میخانه ایام بود در ته خم
غم دل را نفس بازپسین خواهد برد

چشم بد دور که از دولت بی‌سامانی
کلبه ما گرو از خانه زین خواهد برد

صد رهم اشک ندامت اگر از سر گذرد
عرق شرم کجا ره به جبین خواهد برد

نامم از صفحه ایام اگر گم نشود
تحفه روسیهی بهر نگین خواهد برد

غمزه با عاشق بی‌برگ و نوا خواهد ساخت
سر و سامان چو نباشد دل و دین خواهد برد

دل به پیکان تو خوش داشت کلیم آن‌هم رفت
کی گمان داشت که کس راه به این خواهد برد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}