غزل شمارهٔ ۵۶۰

غزلیات

دلا ز صیقل محنت جلا نمی گیری
ز موج اشک پیاپی صفا نمی گیری

عنان سرکشی نفس را براه هوس
بگیر و فکر مکن اژدها نمی گیری

بخاک عجز ز پیری نشسته ای و هنوز
بغیر گردن مینا عصا نمی گیری

در آسیای سپهر استخوانت آرد شدست
هنوز توشه راه فنا نمی گیری

چو طفل حرص تو دندان بسنگ برده خرد
چرا ز شیر هوسهاش وا نمی گیری

چهار حد وجودت خلل پذیر شدست
بجز شکم خبر از هیچ جا نمی گیری

زخامشی دهن غنچه پر ز زر شده است
سکوت جایزه دارد چرا نمی گیری

کلیم کلبه فقر و حصیر، این عجبست
چه آتشی تو که در بوریا نمی گیری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}