شمارهٔ ۲۷۹

غزلیات

هرگز ز جان من غم سودای او نرفت
وز خاطر شک تمنای او نرفت

آن دل سیاه باد که سودای او نپخت
وان سر بریده باد که در پای او نرفت

با این همه جفا که دل از دست او کشید
سودای دوستی ز سویدای او نرفت

آمد عروس گل به چمن با هزار حسن
وز کوی دوست کسی به تماشای او نرفت

پیک نفس که مژده رسان حیات اوست
بی حکم او نیامد و بی رای او نرفت

مسکین کمال در سر غوغای عشق شد
وآن کیست خود که در سر غوغای او نرفت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}