شمارهٔ ۶۶

غزلیات

چیست عالم جلوه گاه حسن دوست
جلوه در عالم چه باشد جمله اوست

ظاهرا گر زانکه عالم مظهرست
مظهر و ظاهر چو وابینی هموست

در حقیقت نیست غیر از یار کس
این نمود غیر عین وهم توست

یار خود آئینه روی خود است
در نمودن آینه گر غیر روست

می نماید غیر دریا جو، ولی
در حقیقت دان که دریا عین جوست

حسن خود را دید و شد عاشق بخود
در جهان او را بخود این گفت و گوست

مائی و اوئی بمعنی شد یکی
گر اسیری ما و او گوید که دوست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}