شمارهٔ ۶۳۳

غزلیات

رفتی ز برم عاقبت ای شوخ جفا کیش
از دیده برفتی و نرفتی ز دل ریش

در هجر تو چندانکه بدیدیم ز گریه
جز اشک ندیدیم که کاری رود از پیش

گرمی نگذاری که سر زلف تو گیرم
بگذار که چون زلف تو گیریم سر خویش

چندان که به گل خاطر بلیل نگرانست
دارم به جمالت نگرانی من از آن بیش

دی کردم از آن غمزه شکایت به لب او گفت
داری هوس نوش مرنج از الم نیش

تا کی کئی اندیشه آزار دل ما
ا ی مرهم جانها زدل ریش بیندیش

بر جان کمال این همه بیداد نو تا کی
شاهان نه پسندند ستم بر دل درویش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}