شمارهٔ ۱۳۶

غزلیات

ای غمزهٔ تیز تو جگرخواره
وی لعل تو طیرهٔ شکرپاره

هم وعدهٔ تو دراز بی‌حاصل
هم چشم ضعیف تو ستمکاره

برگشته بصد هزار نومیدی
از کوی تو عاشقانِ بیچاره

همچون گل و لاله ماه و خور پیشت
بر خاک همی نهند رخساره

مگذار که زلفکان هندویت
ناهمواری کنند همواره

هر گه که کنم حدیث وصل تو
گوید غم تو که هان، دگرباره

شد در دل ما به دولت عشقت
غم خانه‌نشین و صبر آواره

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}