شمارهٔ ۱۶۶ - وله ایضا

قطعات

در مدح تو اگر چه مجالی فسیح بود
وین بنده را زبان عبارت فصیح بود

چندان که خواستم که کنم نظم مدحتی
نه معنی غریب و نه لفظی ملیح بود

چون بادپای خوشرو اندیشه گرم کرد
از عجز درسر آمد و عیبی قبیح بود

گفتی قلم شدست مرا دست با قلم
وین از کسل نبود که عجز صریح بود

بسیار گرد طبع پریشان برآمدم
نه پاسخی بجای و نه عذری صحیح بود

تا عاقبت زعقل شنیدم که موجبش
این بود و بس که قدر تو بیش از مدیح بود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}