شمارهٔ ۲۰۶ - وله ایضا

قطعات

ایا صدری که بی عون سخایت
ز زانو بر نمی دارد هنر سر

قضا با آسمان صد بار گفته‌ست
که از فرمان او بیرون مبر سر

کمان چرخ را بازوی حکمت
چو چنبر آورد در یکدگر سر

ز انعام تو دارد خون در رگ
هر آنکس را که باشد مغز درسر

بدان جبّه که پارم داده بودی
مرا بفراشتی از ماه و خورسر

همی گردد مرا در سرکه امسال
ستانم جبّه و دستار بر سر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}