شمارهٔ ۳۴۷ - ایضا له

قطعات

ز ابر چون برف سیم باریدی
گر بدی چون دل تو دریایی

باشد اومید با کفت گستاخ
هر زمان می کند تمنّایی

باز چرخ خرف دگر باره
با من از سر گرفت ایذایی

ناگهان در میان فصل ربیع
برفی آغاز کرد و سرمایی

ز استینم برون نشد دستی
ز استانم برون نشد پایی

نه ز انگشت آتشم تبشی
نه ز هیزم خلال بالایی

طمع خام گفت رو لختی
هیزم آخر بخواه از جایی

تا چو در مطبخ تو چیزی نیست
ما بدان می پزیم سودایی

گر سخای تو مصلحت بیند
بکند اینقدر مواسایی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}