شمارهٔ ۱۸۱

غزلیات

روی آن ماه چو خورشید عیانست ای دل
تا نگویی که ز ذرات نهانست ای دل

معنی هست که گفتند علی صورته
در جهان صورت حق جان جهانست ای دل

کنت کنزا که بیان کرد چه معنی دارد
یعنی انسان شد و خود گنج روانست ای دل

کل یوم هو فی شأن بیانی است بدان
گاه او پیر بود گاه جوانست ای دل

گل رخسار وی از باغ دل ما بشکفت
قد آن سرو روان راحت جانست ای دل

کوهیا وصف دهان بت عیار مگوی
زان که در وصف خود آن ماه زبانست ای دل

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}