مجد همگر
شمارهٔ ۵۲۰
رباعیات
ای کرده پر از خاک جفا مفرش دل
وی داده به باد عیشهای خَوش دل
میترسم از آن دعا که در وقت سحر
من باشم و آب دیده و آتش دل
مجد همگر
رباعیات
ای کرده پر از خاک جفا مفرش دل
وی داده به باد عیشهای خَوش دل
میترسم از آن دعا که در وقت سحر
من باشم و آب دیده و آتش دل
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}