شمارهٔ ۱۰۲

غزلیات

مستان شود به خانه زاین آشیانه ساز
روی زمین ز خلق تهی خانه خانه ساز

ای پیکرم هنوز کفی استخوان به جاست
خواهی در آتش افکن و خواهی نشانه ساز

با قاصدم عتاب و اگر لطف می‌کنی
تا می‌رسد به زودی زودش روانه ساز

باری به رغم غیر که هم دوش می‌رود
دستی به دوش من نه و مستی بهانه ساز

طول امل موافق طبع زمانه نیست
گر ساز عیش می‌طلبی با زمانه ساز

قانع نشین و گوشه غم را به یاد دوست
رشک هزار انجمن خسروانه ساز

خواهی که بر رخت در می‌خانه واکنند
روشن چراغ دیده از این آستانه ساز

عمر تو را فنا و عدم در میان گرفت
یعنی تو کار هر دو جهان در میانه ساز

منعم مگر که توشه فردا به زر خرید
سودی ز رشک نیست تو اشکی روانه ساز

مجذوب ترک صومعه و دام و دانه کن
هر جا که خاطرت بکشد آشیانه ساز

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}