شمارهٔ ۱۳۹

غزلیات

صحیفه‌ایست به انشای کاتبان ازل
که از حصار دعا کوته است دست خلل

ز التماس قبول تصدق است و دعا
که وعده را بدو انداخت اضطراب اجل

ز سعد و نحس چه پرسی تو فال نیک بزن
که مشتری به تو نزدیک‌تر بود ز زحل

عطا لولوة التاج سل من الفیاض
فانها قطرات من السحاب نزل

فضای مشرق و مغرب به ذرع پیمودن
همان دویدن عمر است و راه طول امل

به مدرسه و یادگیر صلح و صلاح
بیا به می‌کده و دور شو ز جنگ و جدل

گشاد دل طلبی صاف و پاک باید باخت
خدا به کوری شیطان نمی‌دهد به دغل

چنان که قوه پرواز را دو بال دهند
همیشه فایده با هم دهند و علم و عمل

غلط ز توست نه از دیگری غلط نکنی
که قبله با همه عالم نشست مستقبل

همین بود همه را سرنوشت پیشانی
که هیچ کس نبرد جان ز دست‌برد اجل

چنان که فن رباعی مسلم است به من
خیال تازه مجذوب ماست طرز غزل

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}