شمارهٔ ۸

غزلیات

بیا که باغ نکوتر ز روی دلخواهست
بهار خیمه برون زن چه جای خرگاهست

کنون که در چمن آگاه گشت لاله ز خواب
غرامتست بر آنکو ز عالم آگاهست

به فصل این گل کوتاه عمر عشرت کن
که قصه تو درازست و عمر کوتاهست

تو بر زمانه همی خند چون قنینه گریست
که خنده های گل از گریه سحرگاهست

مدار انده فردا چو راه عشق روی
که خود رسد ز بد و نیک هر چه در راهست

هزار جان مقدس فدای آن کس باد
که جای او به چنین وقت حضرت شاهست

خدایگان جهان ارسلان که توقیعش
ز بهر عصمت دین اعتصمت باللهست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}