شمارهٔ ۷۳

غزلیات

ای به حسن آفت جهان که تویی
که شناسد ترا چنان که تویی؟

همه عالم بتان عشوه دهند
نه ازین دست دلستان که تویی

از تو دور اوفتاده ام عجب است
این چنین در میان جان که تویی

گفتی آیی درین میان که منم
من که باشم در آن میان که تویی؟

بی وفا خواندیم چه می خوانی
خسته ای را بدان زبان که تویی

نیک دانی که بی وفا نه منم
ای نکو روی بد گمان که تویی

گر به درد تو شاد نیست مجیر
بی وفا باد همچنان که تویی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}