شمارهٔ ۷

ملحقات

چو از عالم جمال او عیانست
بعالم ازچه رو رویش نهانست

نظر کن در مزایای دو عالم
ببین عکس رخ او چون عیانست

رخ چون آفتاب یار تابان
ز روی جمله ذرات جهانست

جهان بی جلوه رخسار جانان
بجان او که بی نام و نشانست

ز روی ماهرویان بین جمالش
که عکس او عیان از مه رخانست

بما هر دم به حسنی رخ نماید
چه یار دلفریب و وه چه جانست

جهان شد مظهر حسن رخ او
جمالش ظاهر از کون و مکانست

بسر آن دهان کی راه یابد
مگر آن کو بغایت نکته دانست

ز بحر عشق کی جوید کناری
اسیری چون بجان اندر میانست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}