شمارهٔ ۱۶ - صفت علی نایی

مثنویات

از دگر سو علی به نغمه نای
دل برانگیزد ای شگفت ز جای

دارد از جنس جنس دمدمه ها
آرد از نوع نوع زمزمه ها

می زند نای و تنگ می جوشد
به هوا روی عقل می پوشد

با دل خویشتن همی گوید
که غم از جان من چه می جوید

عشق و رنج محمد نایی
مر مرا گشت اینت رسوایی

چه زند آخر او را که من نزنم
اگر او هست مرد من نه زنم

دل چرا بیهده دژم دارم
نه ز کس دستگاه کم دارم

من به خانه چرا نه بنشینم
توبه با صلاح بگزینم

کار بی ورز و بی وبال کنم
کسب خویش از ره حلال کنم

که اگر سیم ها به سود دهم
نعمتی زین طریق زود نهم

باطن این گوید و به ظاهر باز
صد تضرع فزون کند ز آغاز

آنکه در حکم او بود شب و روز
برفشاند به روی گنبد گوز

آب بی روی وی نیارد خورد
پیش او هیچ از این نیارد کرد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}