شمارهٔ ۵۸ - صفت دلبر دیبا بافست

شهرآشوب

ای بت دیبا رخان به دو رخ دیبا
تا نکنی پاره پاره صد دل پر خون

رشته مگر عاشق است بر لب تو زان
تافته داری همیش چون من محزون

ای دو لب تو عقیق و در دو عقیقت
دو رده درست هر دو صافی و مکنون

باشد منظوم در برشته ولیکن
در تو منظوم و رشته از در بیرون

در نه بر آن دو لب تو عاشق گشته ست
چون که بپیچید اندر آن دو لبت خون

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}