شمارهٔ ۱۰۹

غزلیات

دلم کز آتش جان‌سوز غم نخواهد ماند
به من نماند و به دلدار هم نخواهد ماند

بساز با لب خشک و نه قطره جوی نه بحر
که در محیط جهان بیش و کم نخواهد ماند

حذر ز آتش آهم که افکند کز تاب
به بحر در جگر بحر نم نخواهد ماند

به محفل تو عزیزان چنین شوند ار خار
کسی ز محترمان محترم نخواهد ماند

اگر شوند ز رنج وجود آگه کیست
که تا ابد به دیار عدم نخواهد ماند

به دست داغ تو وین داغ سوزدم که درم
همیشه در کف صاحب درم نخواهد ماند

ز شادی و غم غیر و تو نیست غم مشتاق
همیشه شادی و پیوسته غم نخواهد ماند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}