شمارهٔ ۲۸۱

غزلیات

مرا حسن و عشقست زاری و لابه
خداوندگار و نبی و صحابه

کشد ماه در پرده سر گربرآرد
سر از پرده آن ماه زرین عصابه

تراود ز چاک دلم روز و شب خون
کجا اینقدر داده زخمی تلابه

تو و نغمه بلبل و طرف گلشن
من و ناله جغد و کنج خرابه

ز عشق تو دلها پر از خون شد آری
ز یک خم لبالب شود صد قرابه

ز من برده دل ماه مشکین کمندی
که هست اختر حسن اوذو ذبابه

دل از سینه گرمم آن تاب دارد
که ماهی ندارد ز تفتیده تابه

کشند از شراب غمت می‌کشان را
ز می توبه باید ز مستی انابه

ز چاک دلم نقش مهرت نمایان
بود چون ز محراب مسجد کتابه

ز تو کام مشتاق خواهم از آن لب
اجب دعوتی یا ولی‌الاجابه

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}