شمارهٔ ۲۴۰ - شجاعت ادبی

قصاید

مردن اندر شجاعت ادبی
بهتر از چاپلوسی و جلبی

من بر آنم که نیست زیر سپهر
صفتی چون شجاعت ادبی

نجبای جهان شجاعانند
به شجاعت در است منتجبی

راست باش و مدار باک از کس
این بود خوی مردم عصبی

سخت‌رویی ز گربزی بهتر
احمدی خوب‌تر ز بولهبی

چشم بردار از آن کسان که سخن
بیخ گوشی کنند و زیر لبی

سخنی راستا به مذهب من
به ز سیصد نماز نیم‌شبی

گفته‌ای عامیانه لیک صریح
به ز هفتاد خطبهٔ عربی

طفل گستاخ نزد من باشد
پیر و، آن پیر چربه‌گوی‌، صبی

در جهانند بخردان و ردان
کمتر و بیشتر جبان و غبی

تو از آن مردمان کمتر باش
این بود معنی فزون‌طلبی

یار اهریمنند مکر و دروغ
این‌چنین گفت زردهشت نبی

از حَسَب مرد را شرف خیزد
چیست فخر شرافتِ نَسَبی‌؟

هان تو گستاخی و شجاعت را
هرزه‌لایی مگیر و بی‌ادبی

باادب باش و راست باش و صریح
ره حق جوی از آنچه می‌طلبی

مگزین مذهب از برای ذهب
این بود فخرِ دورهٔ ذهبی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}