شمارهٔ ۷۳ - کوشش و امید ترجمه از یک قطعه فرانسه

مثنویات

جدا شد یکی چشمه از کوهسار
به ره گشت ناگه به سنگی دچار

به‌ نرمی‌ چنین گفت با سنگ سخت‌:
کرم کرده راهی ده ای نیک‌بخت

گران سنگ تیره دل سخت سر
زدش سیلی و گفت‌: دور ای پسر!

نشد چشمه‌ از پاسخ‌ سنگ‌، سرد
به کندن در اِستاد و ابرام کرد

بسی کند و کاوید و کوشش نمود
کز آن سنگ خارا رهی برگشود

ز کوشش به‌ هر چیز خواهی رسید
به‌ هر چیز خواهی کماهی رسید

برو کارگر باش و امّیدوار
که از یاس جز مرگ ناید به‌ بار

گرت پایداریْسْت در کارها
شود سهل پیش تو دشوارها

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}