غزل شمارهٔ ۱۹۲

غزلیات

بشکن سبو و کوزه، ای میرآب جان‌ها!
تا وا شود چو کاسه، در پیش تو دهان‌ها

بر گیجگاه ما زن، ای گیجی خردها!
تا وارهد به گیجی، این عقل ز امتحان‌ها

ناقوس تن شکستی، ناموس عقل بشکن
مگذار کآن مزور، پیدا کند نشان‌ها

ور جادویی نماید، بندد زبان مردم
تو چون عصای موسی، بگشا برو زبان‌ها

عاشق خموش خوش‌تر، دریا به جوش خوش‌تر
چون آینه‌ست خوش‌تر، در خامشی بیان‌ها

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}