غزل شمارهٔ ۳۵۵

غزلیات

در این خانه کژی ای دل گهی راست
برون رو هی که خانه خانه ماست

چو بادی تو گهی گرم و گهی سرد
رو آن جا که نه گرما و نه سرماست

تو خواهی که مرا مستور داری
منم روز و همیشه روز رسواست

تو میرابی که بر جو حکم داری
به جو اندرنگنجد جان که دریاست

تو پر و بال داری مرغ واری
به پر و بال مردان را چه پرواست

نجس در جوی ما آب زلالست
مگس بر دوغ ما بازست و عنقاست

صلا ای آفتاب لامکانی
که ذره ذره از تابش ثریاست

بحمدالله به عشق او بجستیم
از این تنگی که محراب و چلیپاست

دهل برگیر و در بازار می‌رو
ندا می‌کن که یوسف خوب سیماست

دریدم پرده ناموس و سالوس
که جان من ز جان خویش برخاست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}