غزل شمارهٔ ۶۹۰

غزلیات

ای عشق که جمله از تو شادند
وز نور تو عاشقان بزادند

تو پادشهی و جمله عشاق
همرنگ تو پادشه نژادند

هر کس که سری و دیده‌ای داشت
دیدند تو را سری نهادند

خورشید توی و ذره از توست
وان نور به نور بازدادند

چون بوی عنایت تو باشد
زالان همه رستم جهادند

چون از بر تو مدد نباشد
گر حمزه و رستمند بادند

ای دل برجه که ماه رویان
از پرده غیب رو گشادند

مستند و طریق خانه دانند
زیرا که نه مست از فسادند

تا عشق زید زیند ایشان
تا یاد بود همه به یادند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}