غزل شمارهٔ ۱۲۸۵

غزلیات

شکست نرخ شکر را بتم به روی ترش
چه باده‌هاست بتم را در آن کدوی ترش

به قاصد او ترشست و به جان شیرینش
که نیست در همه اجزاش تای موی ترش

هزار خمره سرکه عسل شدست از او
که هست دلبر شیرین دوای خوی ترش

زهای و هوی ترش‌های ماش خنده گرفت
حلاوت عجبی یافت‌های و هوی ترش

ترش چگونه نخندد به زیر لب چو شنید
که جوی شیر و شکر شد روان به سوی ترش

ربود سیل ویم دوش و خلق نعره زنان
میان جوی عسل چیست آن سبوی ترش

پریر یار مرا جست کان ترش رو کو
خمار نیست چرا بودش آرزوی ترش

شتاب و تیز همی‌رفت کو به کو پی من
چرا کند شکرقند جست و جوی ترش

گرفته طبله حلوا و بنده را جویان
که تا ز جایزه شیرین کند گلوی ترش

عجب نباشد اگر قصد او فنای منست
همیشه شیرین باشد یقین عدوی ترش

غلط مکن ترشی نی برای دفع توست
ز رشک چون تو شکاریست رنگ و بوی ترش

ز رشک جاه امیرست روترش دربان
ز رشک روی عروس است روی شوی ترش

هزار خانه چو زنبور پرعسل داری
به جان تو که گذر کن ز گفت و گوی ترش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}