غزل شمارهٔ ۱۵۴۹

غزلیات

زنهار مرا مگو که پیرم
پیری و فنا کجا پذیرم

من ماهی چشمه حیاتم
من غرقه بحر شهد و شیرم

جز از لب لعل جان ننوشم
غیر سر زلف او نگیرم

گر کژ نهدم کمان ابرو
در حکم کمان او چو تیرم

انداخته‌ای چو تیر دورم
برگیر که از تو ناگزیرم

پرم تو دهی چرا نپرم
میرم چو توی چرا بمیرم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}