غزل شمارهٔ ۱۶۴۱

غزلیات

من چو در گور درون خفته همی‌فرسایم
چو بیایی به زیارت سره بیرون آیم

نفخ صور منی و محشر من پس چه کنم
مرده و زنده بدان جا که توی آن جایم

مثل نای جمادیم و خمش بی‌لب تو
چه نواها زنم آن دم که دمی در نایم

نی مسکین تو با شکرلب خو کرده‌ست
یاد کن از من مسکین که تو را می پایم

چون نیابم مه رویت سر خود می بندم
چون نیابم لب نوشت کف خود می خایم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}