غزل شمارهٔ ۱۷۳۵

غزلیات

به گوش من برسانید هجر تلخ پیام
که خواب شیرین بر عاشقان شده‌ست حرام

بکرد بر خور و بر خواب چارتکبیری
هر آن کسی که بر او کرد عشق نیم سلام

به من نگر که بدیدم هزار آزادی
چو عشق را دل و جانم کنیزک است و غلام

عظیم نور قدیم است عشق پیش خواص
اگر چه صورت و شهوت بود به پیش عوام

دلم چو زخم نیابد رود که توبه کند
مخند بر من و بر خود کدام توبه کدام

زهی گناه که کفر است توبه کردن از او
نه پس طریق گریز و نه پیش جای مقام

به چار مذهب خونش حلال و ریختنی
از آنک عشق نریزد به غیر خون کرام

بکش مرا که چو کشتی به عشق زنده شدم
خموش کردم و مردم تمام گشت کلام

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}