غزل شمارهٔ ۲۴۱۶

غزلیات

برو برو که به بز لایق است بزغاله
برو که هست ز گاوان حیات گوساله

برو برو که خران گله گله جمع شدند
خر جوان و خر پیر و خر دو یک ساله

ز ناله تو مرا بوی خر همی‌آید
که خر کند به علف زار و ماده خر ناله

دماغ پاک بباید برای مشک و عبیر
گلوله‌های پلیدی برای جلاله

در آن زمان که خران بول خر به بو گیرند
زهی زمان و زهی حالت و زهی حاله

میا میا که به میدان دل خران نرسند
به صد هزار حیل می‌رسند خیاله

دلاله کیست بلیس این عروس دنیا را
عروس را تو قیاسی بکن ز دلاله

خموش باش سخن شرط نیست طالب را
که او ز اشارت ابرو رسد به دنباله

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}