غزل شمارهٔ ۳۱۵۹

غزلیات

زندگانی مجلس سامی
باد در سروری و خودکامی

نام تو زنده باد کز نامت
یافتند اصفیا نکونامی

می‌رسانم سلام و خدمت‌ها
که رهی را ولی انعامی

چه دهم شرح اشتیاق که خود
ماهیم من تو بحر اکرامی

ماهی تشنه چون بود بی‌آب
ای که جان را تو دانه و دامی

سبب این تحیت آن بودست
که تو کار مرا سرانجامی

حاصل خدمت از شکرریزت
دارد اومید شربت آشامی

ز آن کرم‌ها که کرده‌ای با خلق
خاص آسوده است و هم عامی

بکشش در حمایتت کامروز
توی اهل زمانه را حامی

تا که در ظل تو بیارامد
که تو جان را پناه و آرامی

که شوم من غریق منت تو
کابتدا کردی و در اتمامی

باد جاوید بر مسلمانان
سایه‌ات کآفتاب اسلامی

این سو ار کار و خدمتی باشد
تا که خدمت نمای و رامی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}