شمارهٔ ۲۱

غزلیات

خیل انده ز جای برد مرا
شیر اندیشه پاک خورد مرا

بفشار این خرد بمشت جنون
که خرد سخت بر فشرد مرا

دفتر فضل و علم بر هم نه
بازگو از حسین کرد مرا

بسپار این خرد بدست جنون
که باندوه و غم سپرد مرا

می صافت بخم گر اندر نیست
جام لبریز کن ز درد مرا

نیز دیوانه تر بخوانش از من
آنکه فرزانه میشمرد مرا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}