شمارهٔ ۵۹

غزلیات

اگنون که گذشته ز شب تیره دو پاس است
زی باده کشان نوبت تبدیل لباس است

از سر فکند شیخ بخلوتگه رندان
آن خرقه صد پاره که پشمینه پلاس است

در هندسه بینی دهن شیخ و لب جام
دو دائره کان هر دو بیک نقطه مماس است

گوید که بتدقیق نظر حرمت می نی
در نص صریح است و نه در حکم قیاس است

بل در نظر شرع که از قاعده عقل
ترتیب مبانیش بتاسیس اساس است

هنگام کلال از الم و خستگی روح
واجب بود این جرعه که ترویج حواس است

معجون مفرح که کند تربیت عقل
در نزد خردمند چه باک است و چه باس است

در مجلس خاصش سخن از باده و ساغر
در محفل عامش سخن از حیض و نفاس است

هر کس که شود تابع این شیخک نسناس
بی شبهه توان گفت که از ارذل ناس است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}