شمارهٔ ۸۷

غزلیات

زمامم در کف پیری فقیر است
که در معنی امیران را امیر است

بصورت ژنده پوشی سخت خلقان
بمعنی صاحب تاج و سریر است

رخش تابنده تر از مهر تابان
دلش روشنتر از بدر منیر است

لب جانبخش او عین حیات است
کف در پاش او ابر مطیر است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}