شمارهٔ ۹۶

غزلیات

عشق است که اندر دو جهان راه نجات است
بحریست که یک چشمه از آن آب حیات است

بحر است و چه بحر است نه قلزم نه محیط است
شط است و چه شط است نه جیحون نه فرات است

دارای جهان است که بالای جهانست
بیرون ز جهانست که افزون ز جهات است

آبی است که جاری بوهارات و تلال است
روحی است که ساری بجمادات و نبات است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}