شمارهٔ ۱۳۴

غزلیات

تا چند از این خاک بمیرید و بزائید
گامی بگذارید و بر افلاک بر آئید

بکبار بمیرید و دوم بار نمیرید
یکبار بزائید و دوم بار مزائید

یکروز مباشید و همه روز بباشید
یکدم بمپائید و همه سال بپائید

از لب بسوی کوه وز که باز سوی لب
خواهید روان شد که همه رجع صدائید

باز آمدن و رفتن از این خانه شما را
از چیست بپرسید که چونید و چرائید

بر دولت و بر مال فزایش نکند سود
آن سود بود سود که بر خود بفزائید

خود منبع شهد و شکر و کان نباتید
تا چند بطمع شکر انگشت بخائید

ای پاک نژادان فلک قدر ملک صدر
تا کی بدر مفلسکان چهره بسائید

زین سوی بدان سوی و زین کوی بدان کوی
چون یوسف مصرید که در بیع و شرائید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}