شمارهٔ ۱۵۲

غزلیات

کفر زلف تو عرض ایمان کرد
هندوی کافرم مسلمان کرد

اهرمن جادوئی بخاتم جم
داد تشریفم و سلیمان کرد

نرگس نمیخواب بیمارش
درد ما را بغمزه درمان کرد

دوش در پای خم حریفی مست
عقل را سر برید و قربان کرد

هر چه دشوار بود نزد خرد
پیر میخانه دوش آسان کرد

ترک چشمت پناه تقوی را
بیکی غمزه تیر باران کرد

پیر میخانه دوش مسئله ای
تازه و نغز، باز عنوان کرد

دم چه در هفت بند نای دمید
شرح هر هفت بطن قرآن کرد

شیخ تکفیر کرد مومن را
کفر را پیر عین ایمان کرد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}