شمارهٔ ۱۵۶

غزلیات

بنده گر سر بر آستان باشد
به اگر سر بر آسمان باشد

یک نفس با رضای حق بودن
بهتر از عمر جاودان باشد

هر که در بندگی سپارد جان
شاه عشق است و شه نشان باشد

در ره دین خلاف نفس و هوا
مرد را سنگ امتحان باشد

زشت زشت است، نیکوئی نیکوست
تا فلک بود و تا جهان باشد

بد و نیک از دلیل راه بپرس
هر چه گفت او چنان، چنان باشد

هر که از جان بمرد، تن گردد
هر که از تن بمرد، جان باشد

دل بدست هوا چو بیتی دان
که در او دزد پاسبان باشد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}