شمارهٔ ۱۷۳

غزلیات

آمد مه خورداد که در غم نتوان بود
ماهی است که بی باده در غم نتوان بود

فصلی است که بی جام لبالب نتوان زیست
ماهیست که بی رطل دمادم نتوان بود

از قسم خود افزون مطلب، قول حکیم است
این نکته که بر خویش مقدم نتوان بود

آدم بحقیقت لقب مردم راد است
بی رادی و بیمردمی آدم نتوان بود

گر ملک سلیمان و اگر دانش آصف
کس را همه دم عیش مسلم نتوان بود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}