شمارهٔ ۱۹۹

غزلیات

نه درد جوی و نه اندر هوای درمان باش
هرآنچه پیر خرد گویدت بفرمان باش

بروی باد هوس بر فراز مسند عفل
پری و دیو بفرمان کن و سلیمان باش

کرامت همه عالم بخوی انسانی است
اگر کرامت جوئی، بخوی انسان باش

ز دیو و دد مطلب خوی و بوی انسانی
چنو که انسان فرمایدت بد انسان باش

اگر ز دست و زبانت همه مسلمانان
سلامتند، بکیش خرد مسلمان باش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}