شمارهٔ ۲۱۱

غزلیات

نیمه از خاک و نیمه از افلاک
نیمه از دیو و نیمه از املاک

نیمه از تلخ و نیمه از شیرین
نیمه از زهر و نیمه از تریاک

نیمی از خلق و نیمه ای از امر
نیمی از پاک و نیمی از ناپاک

صورتی مختصر نهفته در او
از سمک هر چه هست تا بسماک

شکل و صورت بهر نظر ظاهر
روح و معنی فزونتر از ادراک

تا کی آدم بکشت و شیطان نیز
بهره ای داشت ز او، منم آن تاک

خاکی ایزد سرشت و کرد در او
هر دو عالم عجین، منم آن خاک

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}