شمارهٔ ۲۳۱

غزلیات

بنده ام بنده ولی بیخردم
خواجه با بیخردی میخردم

خواجه خود دید و پسندید و خرید
بود آگاه ز هر نیک و بدم

بنده ام بنده که از فرمان سر
نکشم خواجه بهر سو کشدم

بسلیمان برسانید که من
چون نگین در بکف دیو و ددم

من چو برگ گلم از باد صبا
که بهر سو بوزد میبردم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}