شمارهٔ ۲۶۸

غزلیات

من پرستار روی و موی توام
بنده بندگان کوی توام

تلخگو باش و ترش روی که من
بنده تلخ و ترش روی توام

خواه بر خاک ریز و خواه بنوش
من چه آبم که در سبوی توام

تو حدیدی و من چو مقناطیس
که بهر سو روم بسوی توام

نکنم روی دل بسوی عدوت
گر کنم نیز من عدوی توام

تو چه بحری و من چه جوی روان
که سرا پا بجستجوی توام

تو چه مهری و من چو حربایم
زانکه همواره روبروی توام

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}