شمارهٔ ۲۸۱

غزلیات

با سر زلف پریش تو کشاکش دارم
خاطری سخت پریشان و مشوش دارم

چکنم با همه محرومی و دلسوختگی
در ره عشق بتان باز دلی خوش دارم

برگ عیشیم بگلزار جهان نیست جز آنک
در بکاشانه بتی گلرخ و مهوش دارم

دل کجا میکشدم سوی گل و لاله و باغ
که چنین باغچه خرم و دلکش دارم

گاهی از زلف کجش کوی معنبر سازم
گاهی از لعل لبش خانه منقش دارم

راست چون چوب تر از دیده سری اندر آب
سر دیگر ز دل اندر سر آتش دارم

جام کیخسروی افتاد بکف باز حبیب
سر یادآوری خون سیاوش دارم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}