شمارهٔ ۲۹۶

غزلیات

خاتم از دست اهرمن بستان
خویشتن را ز ما و من بستان

یکنفس از خدا بسوی خدا
خویشتن را ز خویشتن بستان

تا بکی دل اسیر تن داری
دل خود را ز دست تن بستان

از بتی دلفریب و تازه جوان
ساغری زان می کهن بستان

بنه این دل بخاک و صد دل پاک
عوض از دست پیر من بستان

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}