شمارهٔ ۳۲۰

غزلیات

ای شیخ جز این خرقه و دستار چه داری
جز انده و اندیشه بسیار چه داری

گیرم تو خری علم چه باریست به دوشت
در گل چو فتاد این خر و این بار، چه داری

تکرار کنی روز و شب این درس مزور
یک بار بگو زین همه تکرار چه داری

تسبیح تو چون رشته و دستار تو افسار
آخر بجز این رشته و افسار چه داری

عمریست که داری به در مدرسه مشکوی
باری خبر خانه خمار چه داری

ما رند خرابیم و به تو کار نداریم
شیخی و کبیری تو، به ما کار چه داری

گفتار نکو از تو شنیده‌ستیم اما
بر گو تو ز نیکویی کردار چه داری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}