شمارهٔ ۳۳۳

غزلیات

از فکرت و اندیشه در آزار چرائی
از حسرت و اندوه چنین زار چرائی

کار دو جهان را که بدینسان بود آسان
بیهوده بخود کرده تو دشوار چرائی

گیتی همه اندیشه و تیمار تو دارند
تو خویش در اندیشه و تیمار چرائی

عالم همه در فکر تو و کار تو بیخود
تو بیخبر و بیخود و بیکار چرائی

اکنونکه شفاخانه نهاده است مسیحا
ای کاهل بیعار تو بیمار چرائی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}